العالم-نظرکده
این کارشناسان معتقدند که سیستم انتخاباتی جدید بر اساس احتساب فهرست های انتخاباتی -و نه افراد- عمل می کند و مغربی ها به آن عادت ندارند. پس چنین سیستمی تا چه میزان کارایی خواهد داشت و هدف از طراحی آن چیست؟
کارشناسان خاطرنشان می کنند که حکومت مغرب قصد سازماندهی مجدد برخی احزاب را دارد که از انتخابات قبلی ناراضی بوده اند و اکنون فرصتی برای معرفی دوباره خود پیدا خواهند کرد.
پژوهشگران تاکید می کنند که بکارگیری این سیستم انتخاباتی احتمالا به منظور محاصره حزب اسلامی در این کشور انجام شده است.
پژوهشگران جامعه شناسی سیاسی معتقدند که چشم انداز واقعی در مغرب این است که از سویی احزابی واقعی وجود دارند که یا فعالیت آنها ممنوع است یا به حاشیه رانده شده اند. از سوی دیگر احزابی ملی هستند که پیشتر مورد احترام بوده اند اما اکنون جایگاه گذشته خود را از دست داده اند. گروه ها و تشکلات دیگری هم وجود دارند که در علوم سیاسی و اجتماعی حزب به شمار نمی روند اما در مغرب به عنوان حزب شناخته شده اند.
پژوهشگران سیاسی تاکید می کنند که این به اصطلاح احزاب، هسته اصلی سازمان ها، پارلمان و دولت خواهند بود و این مسئله نظام سیاسی کشور را تبدیل به چیزی می کند که هشام شرابی عالم علوم اجتماعی، آن را "پدرسالاری جدید" نامیده است. در این سیستم حکومت ظاهری نوین دارد، انتخابات برگزار می کند، دارای سازمان های گوناگون است و تمام عناصر یک حکومت امروزی را دارد، اما تصمیم گیری ها در آن همچنان به شیوه سنتی انجام می پذیرد.
کارشناسان می گویند که تصمیم گیری نهایی در مغرب همچنان در دست پادشاه است. با وجود اینکه نظام حاکم در مغرب، پادشاهی بر اساس قانون اساسی است، پادشاه به واسطه در دست داشتن کنترل دستگاه اطلاعاتی، وزارت کشور، وزارت امور خارجه، وزارت دفاع و نیروهای مسلح از قدرت زیادی برخوردار است.
پژوهشگران تاکید می کنند که پادشاه مغرب از قدرت و نفوذ خود برای فشار آوردن به احزاب استفاده می کند و برای موقعیت دادن به آنها از این احزاب امتیاز می گیرد.