مذاکرات گروه های فلسطینی؛ محل دیدار مهم نیست، مهم دیدار است

العالم – تحلیل روز

اگر بگویم حماس این بار به پاس قدردانی از موضع الجزایر نسبت به مسئله فلسطین که هیچ یک از فلسطینی ها آن را انکار نمی کنند، رازی را فاش نمی کنم، اما امیدی ندارد که این اختلافات بی وقفه پانزده ساله حل و فصل شود.

بیشتر افراد ممکن است موضع حماس را درک کنند، به ویژه پیش از لغو آخرین انتخابات قانونگذاری، حماس تمام امتیازات ممکن را داد، که باعث شد مردم، رهبران جنبش را به خاطر دادن این امتیازات سرزنش کنند و اینکه امتیازات باید با تضمین های واقعی برای برگزاری انتخابات همراه می شد.

به نظر می رسد جنبش فتح به یقین رسیده و در صدد این است نشست شورای مرکزی را به هر شکلی برگزار کند تا زمام امور را به عنوان بزرگترین گروه به دست بگیرد اما واقعیت این است که این بحران از سال 2007 تاکنون تغییری نکرده و این بحران برنامه های سیاسی ضد و نقیض است.

در شرایطی که حماس سلاح خود را به سمت اسرائیل گرفته و تهدید به جنگی جدید و سخت تر کرده و مذاکره مستقیم را رد می کند و معتقد است بیشترین چیزی که می توان با طرف اسرائیلی به دست آورد تبادل اسرا و آتش بس در مقابل رفع محاصره نوار غزه و دستیابی دستاوردهای حیاتی برای فلسطینیان مانند بندر و فرودگاه است برخی از مقامات تشکیلات خودگردان فلسطین معتقد به بازگشت به مسیر مذاکره با اشغالگران از طریق کنفرانس بین المللی سازش با مشارکت کشورهای تاثیرگذار منطقه و بین المللی هستند.

دیدارهای رهبران تشکیلات خودگردان فلسطین و مقامات اسرائیلی ، ممکن است تلاشی برای یافتن شریک اسرائیلی باشد که قادر به مذاکره سیاسی با طرف مقابل است، بدون اینکه این دیدارها را امنیتی و اقتصادی توصیف کند و نه بیشتر و برای اینکه در حق تشکیلات خودگردان ظلم نکنیم برخی کشورهای عربی با استقبال از این دیدارها و حمایت از آن به رهبران تشکیلات خودگردان فلسطین امید می دهند که دولت بایدن ابتکار سازشی پیش از تجدید میان مدت کنگره آمریکا در پایان سال جاری ارائه خواهد داد.

از اینجا می توان فهمید که چرا جغرافیا در جلسات فلسطینی ها اهمیت ندارد، بلکه آنچه مهم است امکان ملاقات در مورد قواعد مشخص و ثابتی است که هر دو طرف بپذیرند و اگر هر یک از طرفین قوانین زیر را بپذیرند تحقق آن غیرممکن نیست:

نخست : رابطه با رژیم اشغالگر اسرائیل صرف نظر از شکل آن و توافق مردمی و مسلحانه ای که حاصل شده باید تقابلی باشد.

دوم اعتماد به صندوق رأی، سپس مشارکت سیاسی در حکومت

سوم، سازمان آزادیبخش فلسطین پس از اصلاح و بر اساس گفت‌وگوهای قبلی، تنها نماینده قانونی است

اما، مهم‌ترین مساله این است که دو طرف به این باور برسند که نمی‌توان دیگری را حذف کرد. اگر هر یک از طرفین به ویژه فتح و حماس با یکدیگر دیدار داشته باشند جغرافیا نقشی ندارد و اگر طرفها قوانین را رد کنند هیچ پیشرفت یا همگرایی حاصل نخواهد شد..