آیا خداوند برای رسیدن به رشد و کمالات لایق، انسان را به خود واگذارکرده است؟

العالم _ زلال قرآن

قطعاً جواب منفی است، ودلیل بسیارمحکم این است که خداوند ارحم الراحمین، ازیک طرف به شهادت آیه 4 سوره مبارکه تین:

« لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ»

ترجمه: (که ما انسان را درنیکوترین صورت (درمراتب وجود) بیافریدیم).

بشر را دربهترین شرایط ازنظر ترکیب قوای جسمی و روحی خلق کرد واو را به تمام جهازات مورد نیازش مجهز فرمود، وازطرف دیگربه هدایت آیات زیر:

1– آیه 13 سوره مبارکه جاثیه:

« وَسَخَّرَلَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مِّنْهُ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ»

ترجمه: (وآنچه درآسمانها و زمین است تمام را مسخر شما گردانید و اینها همه از سوی اوست. دراین کار نیز برای مردم با فکرت آیاتی (ازقدرت الهی) کاملا پدیدار است).

آسمان ها وزمین وخورشید وماه وروز وشب وخشکی ودریا وتمام نعمت های ظاهری وباطنی موجوددرآنها را مسخر بشرگردانید تا در پرتو، حس و شعور وقدرت ادراک وتفکر وتعقل که خداوند به اوعنایت فرموده، ازنظر علمی بر آنها مسلط شده وبا تصرف مطابق احکام شرع مقدس درآنها راه رشد و شکوفائی استعدادهای ذاتی خود و وصول به مقام رفیع خلیفة الهی را پیش پای خودهموارنماید.