چرا نفس امّاره از بزرگ ترین موانع کمال، به شمار می رود؟

العالم _ زلال قرآن

به استناد حدیث شریف نبوی (ص):
« اَعدا عَدُوِکَ نَفسَکَ اَلَّتی بَینَ جَنبَیکَ»
ترجمه: (دشمن ترین دشمنان انسان، نفس امّاره اوست که در وجود او تعبیه شده است).
هواهای نفسانی وامیال حیوانی وقتی از مدار اعتدال خارج شده وبصورت نفس امّاره، قوای شهویه وغضبیه وجود آدمی را بسوی دنیا طلبی وتعلق خاطرمفرط به مطامع مادی تحریک نمایند، درنقش دشمن ترین دشمنان عمل می کنند و اگرمهار و کنترل نشوند عامل انحطاط وشقاوت انسان خواهند شد.
هواهای نفسانی که بشدت ازوساوس شیطانی تاثیرمی پذیرند، می کوشند با جلب توجه کامل آدمی به لذت های حاصل از مواهب مادی، تمام فکر و ذهن او را به زخارف ومظاهر فریبنده دنیائی جلب نماید، که اسیرشدن درچنگال آن موجب غفلت از خدا ومرگ وقیامت وازدست دادن سعادت دنیا وآخرت می گردد، چنانکه قرآن کریم درآیه 53 سوره مبارکه یوسف:
«وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌرَحِيمٌ»
ترجمه:(و من (خودستایی نکرده و) نفس خویش را از عیب و تقصیر مبرّا نمی ‌دانم، زیرا نفس امّاره انسان را به کارهای زشت و ناروا سخت وا می‌ دارد جز آنکه خدای من رحم کند، که خدای من بسیارآمرزنده ومهربان است).
نفس اماره آدمی را امرکننده به سوی بدی ها معرفی کرده است.