چرا متاع مادی دنیا ارزش دلبستگی ندارند؟

العالم - زلال قرآن

از تدبر و تعمق در آیات زیر:
1– آیه 32 سره مبارکه انعام:
«وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَلَلدَّارُالْآخِرَةُ خَيْرٌلِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ»
ترجمه: (و زندگی دنیا جز بازی و هوس رانی هیچ نیست و همانا سرای دیگر برای اهل تقوا نیکوتر است، آیا تعقل نمی‌کنید).
2– بخش آخر آیه 185 سوره مبارکه آل عمران:
«...وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ»
ترجمه: (... که زندگی دنیا جز متاعی فریبنده نیست).
انسان به باور این حقیقت می رسد که، زخارف و مواهب مادی دنیائی، متاع های بی ارزش و ناپایداری هستند که وسیله سرگرمی و هوس رانی و سبب فریب و غرور آدمی شده و اشتغال فکر و ذهن به آنها موجب غفلت آدمی از خدا و مرگ و قیامت و سعادت حقیقی و محرومیت انسان از نعمت های بی کران و جاودانه آخرتی می گردد، لذا به هیچ وجه ارزش دلبستگی و وابستگی ندارند، چرا که به شهادت آیه 86 سوره مبارکه بقره:
«أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ»
ترجمه: (اینان همان کسانند که (متاع دو روزه) دنیا را خریده و ملک ابدی آخرت را فروختند، پس درآخرت عذاب آنها تخفیف نیابد و هیچ یاوری نخواهند داشت).
هرکس نعمت های جاودانه اخروی را با متاع بی ارزش وفانی دنیوی و لذت های زود گذر آن معامله کند، «خَسِرَاَلدُّنیا وَ اَلآخِرَةَ» خواهد شد.