العالم - تحلیل روز
همه تلاشهای "حریه و تغییر" هم اساسا در سطح گونه ای سرگرمی داخلی و دویدن گروههای مدنی در دالانی تاریک، بی مقصد و البته گیجکننده تعریف میشد. حمدوک را نخست وزیر کردند و براحتی کنار گداشتند، وعده تغییر قانون اساسی دادند و بر مشارکت همه گروهها در حکومت تاکید کردند اما هیچ عایدی ازاین دست شعارهای پررنگ ولعاب نصیب مردم سودان نشد و بالاخره و کارگاهی اصلاحی اخیرا تاسیس کردند که هنوز جوهر تقاریر آن خشک نشده دعوای برهان و حمیدتی آغاز شد و از دیروز تاکنون حداقل ۲۵ کشته و چند صد مجروح روی دستان مردم سودان گذاشته است.
اگرچه هر دو نفر برهان و حمیدتی روزگار حکومتیشان را با پشتگرمی به سعودی و امارات آغاز کردند، تحریمهای آمریکا را از سودان دور کردند و بالاخره با توافق با اسرائیل به این جمع بندی رسیدند که دیگر ماندگاریشان تضمین شده است اما هر دو در شرایط اخیر و با نزدیکی ایران با سعودی و تعمیق روابط ایران با امارات احساس کردند کلاهی گشاد و از جنس سو تحلیل سرشان رفته و باصطلاح بین زمین وهوا رها شده اند.
در چنین حالتی احساس رها شدگی این دو زمانی به کمال رسید که اسراییل را هم در داخل شکننده یافتند، هم در خارج از مرزهایش محل تهاجم دیدند و هم اتفاق آبراهام با اعراب را طفلی ۴ماهه بدنیا امده یافتند که سرنوشت حتمیش جز مرگ نبود و ...
در سایه رخ نمایی تدریجی ابعاد "هندسه قدرت جدید" بنطر میرسد هردوی برهان و حمیدتی متوجه تغییرات پیش رو شده باشند و هر دو میکوشند تاقبل ازهرچیز ماندگاریشان را ضمانت ببخشند، ماندگاری که دیگر نه در دست اسرائیل است ونه امریکا ونه بریتانیا.
معروف است که سنتا حمیدتی به روسیه نیم نگاهی داشته است اما معروفتر سرسپردگی برهان به امریکا و غرب است. در شرایط حاضر هر دو وقت را مغتنم شمرده به رقابت بایکدیگر در اثبات برادریشان به محور شرقی پرداخته اند. هرچند قوات واکنش سریع را مجموعا چیزی حوالی۱۰۰ هزار نفر و بدون برخورداری از هواپیما، توپ، تانک و تجهیزات اساسی جنگی... همه در دست برهان است ...معرفی میکنند اما گویی حمیدتی دلخوش به حمایتهایی است که انتطار دارد از محور شرقی دریافت دارد. مفروض او در این خروج و شورش علیه حکومت برهان ان است که برهان بدلیل صبغه و سابقه غربی شانسی برای جلب حمایت محور شرقی ندارد.
اگر چه بنظر میرسد هیچیک از دو طرف از نبرد کوتاه نیایند و بقائشان را در این قمار سرنوشت مشمول ریسک قرار ندهند اما آنچه در این میان مهم است اینکه اسرائیل در سایه این تحول بزرگ، پایگاه دوم خود را (پس از خلیج فارس و نزديكي به بحرين و امارات) در همجواری باب المندب و دریای سرخ...سودان...هم ازدست بدهد.
مصالحه سعودی امارات با یمنیها نزدیکتر از آن چیزی است که تصور میشود و آزادی برادر منصور هادی ویژهترین نشانه آن است.
دراین میان فقط و فقط میماند یک کشور دیگر در شمال آفریقا که بنظر میرسد اگر سیر تحولات بر همین منوال پیش برود دور از ذهن نیست که این کشور هم عطای نزدیکی بارژیم رابه لقایش ببخشد .درچنین شرایطی هرسه منطقه خلیج فارس،دریای سرخ وشمال افریقا روزگار طلاق محضری اسرائیل را بشادمانی خواهند نشست والله عالم