خاطرات پمپئو .. آمریکا مجری بی چون و چرای خواسته های موساد!

العالم - در گوشی

از میان انبوه دروغ های بزرگی که خاطرات پمپئو را در برگرفته است، اندکی به تأمل درباره داستانی از کتاب می پردازیم. در این داستان ابعاد تازه ای از ماهیت روابط خارج از عرف بین رژیم صهیونیستی و آمریکا برملا شده است. پمپئو در این باره می گوید: "در بازگشت از یک کشور اروپایی، وقتی داشتم از هواپیما پیاده می شدم، تماسی را از کوهن (یوسی کوهن، رئیس سابق موساد) دریافت کردم. برای جواب دادن به تلفن کوهن ناچار شدم به داخل هواپیما برگردم. این هواپیما به تجهیزات ارتباطات مناسب برای گفتگوهای محرمانه با سران اسرائیل مجهز بود."

وی می افزاید : کوهن در این تماس تلفنی به من گفت: مایک! ما به‌تازگی یک مأموریت تیمی بسیار مهم را انجام داده‌ایم، اما حالا در بازگرداندن برخی از اعضای گروه با مشکل مواجه شده‌ایم. آیا می‌توانم روی کمک شما حساب کنم؟"

پمپئو در ادامه ماجرا چنین می گوید: "هروقت یوسی تماس میگرفت من آن را جواب می‌دادم. او هم در قبال من همین کار را میکرد. من آنجا بودم تا به دوستانمان کمک کنم، بدون آنکه سؤالی بپرسم و بدون آنکه خطرات آن اهمیتی داشته باشد. افراد من از سراسر جهان وارد عمل شدند. ما با تیم او ارتباط برقرار کردیم و ظرف ۲۴ ساعت آنها را به خانه‌های امن هدایت کردیم. طی دو روز، آنها به کشورهایشان بازگشتند، بدون اینکه جهان هیچ‌وقت بداند که یکی از مهم‌ترین عملیات‌ مخفی در کل دنیا، کاملاً به انجام رسید."

البته پمپئو به اسم یا زمان انجام عملیات اشاره ای نمی کند اما روزنامه اسرائیلی "ژروزالیم پست " می نویسد : احتمالا پمپئو به "یکی از مهم‌ترین عملیات‌های مخفیانه‌ی جهان" یعنی عملیات سرقت بایگانی هسته‌ای ایران در سال ۲۰۱۸ اشاره کرده است.

در اینجا قصد نداریم به صحت یا دروغ بودن این جریان بپردازیم ، چون به هر حال پمپئو به دروغگویی معروف است. از این گذشته او از شخص یوسی کوهن هم صهیونیست تر و گرفتار "عقده" ایران است. در واقع تنها نکته ای که در این داستان برای ما مهم است، ماهیت روابط آمریکا و "اسرائیل" است؛ این نوع رابطه بسیار فراتر از روابط طبیعی دیپلماتیک بین کشورهاست. وقتی که پمپئو می گوید خیلی سریع و بی هیچ سئوال و جوابی خواسته های رئیس موساد را انجام می داده است، معنایش این است که این روابط، روابط بین دو نفر از دو "کشور" مختلف نیست بلکه در واقع بین دو نفر از یک "کشور" است.

این داستان چه درست باشد چه نادرست، نوع خاصی از روابط بین آمریکا و رژیم صهیونیستی است که بیش از هر چیز به روابط بین دولت مرکزی و یک ایالت یا استان یا روابط بین یک پایگاه نظامی با فرماندهی کل نیروهای مسلح شبیه است. به عبارت دقیق تر بیشتر شبیه رابطه بین رهبر یک گروه و یکی از افراد آن است. این امر مؤید این حقیقتی است که بارها درباره آن حرف زده و هشدار داده ایم ، مبنی بر اینکه "اسرائیل" صرفا پایگاه غرب در خط مقدم خاورمیانه و جهان اسلام است و این پایگاه نمی تواند بدون حمایت غرب چندان دوام یابد. نباید تصور کرد که "اسرائیل" یک رژیم مستقل از آمریکاست و امریکا می تواند میانجی بین فلسطینی ها و "اسرائیل" یا عربها و "اسرائیل" باشد. این داستان پمپئو ثابت می کند که آمریکا همان "اسرائیل" و "اسرائیل" همان آمریکاست. جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا یک بار به صراحت گفت: "حتی اگر اسرائیل وجود نداشت ما باید آن را ایجاد می کردیم".