العالم - فلسطین اشغالی
عبدالباری عطوان سردبیر نشریه الکترونیکی رای الیوم که در انگلیس به روز رسانی می شود، با انتشار سرمقاله ای با بیان این مطلب نوشت: جو بایدن رییس جمهور آمریکا، هم مثل میانجی گران عرب، هیچ شناختی از رهبران مقاومت و صلابت آنها ندارد. عجله بایدن برای به نتیجه رساندن توافق تا قبل از ماه مبارک رمضان نه برای توقف نسل کشی بلکه به منظور کاهش خسارت های رژیم صهیونیستی و از بیم شکل گیری جبهه حساس تر دیگری در کرانه باختری و از همه مهمتر، مرمت کمپین انتخاباتی خود است که به دلیل رویگردانی هوادارانش دچار آسیب شده است.
اما رهبران مقاومت در غزه – که حرف آخر را در این پرونده می زنند - ابدا عجله ای برای توافق ندارند. آنها اعصاب پولادین، صبر فراوان، تحلیلی دقیق و نگاهی تیزبینانه نسبت به این اوضاع دارند. به همین دلیل بعید می دانیم مذاکرات قاهره که دیروز (یکشنبه) با حضور سران دستگاه های امنیتی رژیم صهیونیستی، آمریکا و مصر پشت درهای بسته شروع شده است، به توافقی سریع منجر شود و تا قبل از آغاز ماه رمضان به نتیجه برسد.
اطلاعات موجود درباره دیدگاه هیئت مقاومت در مذاکرات مسکو یا منابع نزدیک به سران مقاومت در غزه و نحوه تعامل آنها با حوادث جاری نشان می دهد که هر قدر به ماه مبارک رمضان نزدیک می شویم، مواضع مقاومت محکم تر و جدی تر می شود و بیش از همیشه بر شروط فلسطین و خودداری از ارایه امتیاز، پافشاری می کنند.
در تشریح این موضوع باید گفت یحیی سنوار، رهبر حماس در غزه دستور العمل های لازم مبتنی بر عدم ارائه هر گونه امتیاز را به هیئت اعزامی این جنبش به قاهره داده است؛ از این رو تا وقتی که اسرائیلی ها و بایدن از اوج گیری مقاومت در ماه مبارک رمضان هراس دارند، مقاومت باید با حرکت معکوس در مسیر مذاکرات، از این هراس برای گرفتن حداکثر امتیازات، بهره برداری کند.
مهمترین بند در دستور العمل سنوار برای هیئت حماس در مذاکرات قاهره، حاکی از این است که مقاومت در سطوح دفاع و حمله به عالی ترین درجه دست یافته است به طوری که می تواند در روزهای آینده از تاکتیک های مبتکرانه ای در جنگ به خصوص در صورت حمله رژیم اشغالگر به رفح، استفاده کند.
این صلابت و قدرت به دو عنصر برمی گردد: یکی پیروزی های میدانی چشمگیر در غزه و کرانه باختری و خلق تاکتیک های حساب شده برای اجرا در ماه مبارک رمضان و دیگری ناکامی برخی دولت های عربی در ایجاد انحراف در مسیر مقاومت یا اعمال فشار بر آن با استفاده از پول.
وقتی آمریکا و همه دولت های عرب وابسته نمی توانند بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی، را به بازگشایی گذرگاه رفح برای ورود کمک های بشردوستانه به باریکه غزه وادار کنند و مجبور می شوند اندک کمک غذایی خود را با استفاده از چتر از هواپیما بر فراز غزه رها کنند که البته بخش عمده ای از آنها، در دریا فرود آمد، ثابت می کنند که تا چه اندازه ضعیف و ناتوان هستند.
کما اینکه با شواهد میدانی ثابت می شود که نتانیاهو هیچ اهمیتی برای آنها قائل نیست و کمترین تردیدی در ادامه مسیر جنایات کارانه خود ندارد چون به خوبی می داند که هر گونه توافقی برای آتش بس و عقب نشینی از غزه به معنای شکست خود و رژیم اشغالگر و آغاز شمارش معکوس برای نابودی طرح صهیونیسم و کسب پیروزی بزرگ برای مقاومت و حماس است.
ما نمی خواهیم در خصوص امکان به نتیجه رسیدن مذاکرات قاهره و ایجاد آتش بس، زیادی خوش بین باشیم اما اگر این اتفاق افتاد – که احتمال آن بسیار ضعیف است – به این معناست که رژیم صهیونیستی رسما به شکست اعتراف کرده و همه شروط مقاومت را پذیرفته و پرچم سفید را بالا برده است؛ در این صورت سنوار نه فقط رهبر فلسطینی ها بلکه رهبر اکثریت عربها خواهد شد و در ردیف عمر مختار و امثال او قرار خواهد گرفت.
اینکه دیگر حرفی از اخراج گروه های مقاومت یا ایجاد جایگزین برای آنها در غزه یا دروغ هایی مثل غرق کردن تونل های غزه در میان نیست، گواهی بر این مدعاست که رهبران و مردان شجاع مقاومت هنوز در سرزمین خود حضور دارند و هنوز قوی و مقتدر هستند.