العالم - فلسطین اشغالی
- نیروهای اشغالگر در جریان تجاوز به غزه که امروز وارد صد و هفتاد و یکمین روز خود شد، به طور سیستماتیک شهروندان فلسطینی اعم از مرد، زن یا کودک را آزار و اذیت و برهنه میکنند که سوالات زیادی را در مورد انگیزههای چنین اقدامات وحشیانه و غیرانسانی برانگیخته است و نشانگر سادیسم و خوی حیوانی نیروهای اشغالگر است.
- آنچه قابل توجه است این است که فیلمهای مستند این قبیل وحشیگریها از جمله بمباران خانهها و تیراندازی به شهروندان غیرمسلح، حتی معلولان، سالمندان و کودکان و ... نظامیان رژیم اشغالگر را در حالت سرخوشی و شادی نشان میدهد.
- حالات سرخوشی، شادی و نشاطی که هنگام انجام این اعمال بزدلانه در چهره نظامیان اشغالگر نمایان میشود، بیانگر میزان نفرت در سینه آنهاست که با عملیات «طوفان الاقصی» متحمل شکستی بزرگ شدند. و در دستیابی به اهداف تجاوزکارانه خود به غزه، ناتوان ماندند. حال آنها برای جبران شکست خود و انتقام راهی جز آزار و اذیت کودکان، زنان و افراد بیدفاع ندارند.
- دلیل بسیار خطرناک دیگری این است که خاخامهای صهیونیست نیز برای تشویق نظامیان به وحشیگری، به متون دینی استناد میکنند و برای توجیه این همه جنایت، به این وحشیگریها قداست میدهند بدین معنا که هر صهیونیستی به آن عمل می کند، متعهدتر و پایبند به متون تلمود است.
- اگر فتواهای خاخامهایی از جمله «ایال کریم» را مرور کنیم، میتوان علت تمام این وحشیگریهای رژیم اسرائیل را پیدا کنیم. ایال کریم پیشتر در یگان چتربازان فعالیت میکرد، و در سال 2016 به عنوان خاخام ارشد به ارتش اشغالگر پیوست و برای نظامیان در مورد مسائل مربوط به تلمود، فتوا صادر کرد.
- این خاخام نژادپرست به دلیل اظهارات نژادپرستانه خود علیه فلسطینیها و دعوت به تجاوز به زنان غیریهودی مشهور است. او فتوایی صادر کرد که به نظامیان اسرائیلی اجازه تجاوز به زنان غیریهودی، به ویژه زیبارویان را میدهد و در این باره این گونه اظهار میدارد که برای حفظ آمادگی و روحیه نظامیان امری ضروری است.»
- یکی دیگر از فتواهای خاخام ایال کریم، صدور مجوز برای کشتن مجروحان است. وی گفت: نمیتوان با عاملان حمله، به عنوان انسان برخورد کرد، هرکس به وحشیها رحم کند، خود وحشی میشود. او همچنین خواستار اولویت دادن به یهودیان در موقعیتهای شغلی و ترجیح دادن آنها بر اعراب و دروزیهایی شد که مجبور به خدمت سربازی در ارتش اسرائیل هستند.
- ایال کریم همچنین رفتار برابر با غیریهود و دادن حقوقی مشابه با یک یهودی به وی را نقض آشکار آموزههای تلمود دانسته و تاکید کرد که سیاستمداران هیچ اختیاری در زمینه تلمود ندارند.
- ایال از اعمال شکنجه علیه اسرای فلسطینی به منظور استخراج اطلاعات امنیتی از آنها به بهانه خنثی کردن هرگونه عملیات یا حمله مسلحانه، حمایت کرد. وی خواستار هدف قرار دادن اموال فلسطینیها نه تنها به منظور ایجاد بازدارندگی علیه آنها، بلکه برای تضعیف آنها شد.
- فتواهای ایال کریم کاملا نژادپرستانه است و آموزههایی است که اکثر سیاستمداران رژیم صهیونیستی بر آن توافق دارند. زمانی که دادگاه عالی رژیم صهیونیستی تایید انتصاب ایال به عنوان خاخام اعظم در ارتش اشغالگر را به تعویق انداخت، نفتالی بنت، نخست وزیر سابق رژیم صهیونیستی، به دیوان عالی حمله کرد و قضات دیوان عالی را متهم کرد که خود را درک و آگاه تر از فرمانده ارتش اسرائیل می دانند؛ زیرا فرمانده ارتش انتصاب کریم را در این زمینه تایید کرد. حزب شاس نیز از تصمیم دادگاه عالی انتقاد کرد و آن را نقض استقلال نهاد خاخامهای یهودی دانست و آن را سابقه ای بسیار خطرناک دانست و دخالت دادگاه در فتواهای صادره توسط خاخام ها را رد کرد.
- حتی روزنامه «اسرائیل هیوم» که به بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی نزدیک است نیز به دادگاه به دلیل مداخله در موضوع انتصاب ایال کریم به سمت خاخام عالی نیروهای اشغالگر حمله کرد.
- بسیاری از خاخامها مبتلا به افراط گرایی هستند و با فلسطینیها به عنوان انسان برخورد نمیکنند. اسحاق یوسف، خاخام اعظم رژیم اسرائیل در فتوایی اعلام کرد که هر فلسطینی که چاقو به دست دارد باید کشته شود. فلسطینی اگر چاقو هم نداشته باشد، باز باید مادام العمر دستگیر شود تا مسیح منجی بیاید و آن وقت این فلسطینی را می توان کشت!
- نظامیان اشغالگر در برخورد با مردم بیدفاع فلسطین در غزه هیچ قانون بشری، دینی، اخلاقی یا بین المللی را رعایت نمیکنند و هیچ نهاد بین المللی هم مانعشان نمیشود. صهیونیستها 70 سال سعی کردند افکار عمومی جهان را با ادعای دارابودن «ارتش اخلاق مدار، جامعه متمدن، قوانین دموکراتیک و رفتار انسانی با دیگران و... » فریب دهند، اما این نقاب در عرض 6 ماه کاملاً از چهره آنها کنار رفت و حقیقت ماهیت ددمنشانه آنها برای کل جهان به ویژه جهان غرب روشن شد تا آنجا که حتی پدرخوانده آمریکایی آنها و حامی همیشگی رژیم صهیونیستی نیز حداقل در ظاهر، از عملکرد آنها انتقاد کرد.