العالم - آسیا
در پایان این نشست سه جانبه بیانیهای منتشر شد که در متن این بیانیه آمده است:
۱- نشست پکن میان چین، روسیه و ایران در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۴۰۳ با موفقیت برگزار شد. این نشست به ریاست ماجائوشو، معاون وزیر امور خارجه جمهوری خلق چین و با مشارکت کاظم غریب آبادی، معاون وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران و سرگئی الکسویچ ریابکوف، معاون وزیر امور خارجه فدراسیون روسیه، برگزار شد.
۲- چین، ایران و روسیه، آخرین وضعیت موضوع هستهای و رفع تحریمها را بهطور مفصل مورد بحث و بررسی قرار دادند. سه کشور بر ضرورت لغو تمامی تحریمهای غیرقانونی یکجانبه تأکید کردند.
۳- سه کشور مجددا تاکید کردند که تعاملات دیپلماتیک، سیاسی و گفتوگوی مبتنی بر اصل احترام متقابل، تنها گزینه عملی و معتبر در این خصوص است.
۴- سه کشور تاکید کردند که طرفهای ذیربط باید متعهد به توجه به دلایل ریشهای وضعیت کنونی بوده و اعمال تحریم، فشار و تهدید توسل به زور را ترک نمایند.
۵- سه کشور بر اهمیت قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد، شامل زمانبندیهای مندرج در آن، تاکید کرده و از طرفهای ذیربط خواستند تا از انجام هر اقدامی که موجب تشدید وضعیت شده اجتناب کنند تا فضا و شرایط مناسب برای تلاشهای دیپلماتیک ایجاد شود.
۶- سه کشور بر اهمیت احترام به معاهده منع اشاعه تسلیحات هستهای به عنوان سنگ بنای رژیم بینالمللی منع اشاعه تاکید کردند. چین و روسیه از اعلام مجدد ایران که برنامه هستهایاش منحصرا برای اهداف صلحآمیز است و نه برای تولید سلاح هستهای استقبال کردند و همچنین از تعهد ایران به پایبندی کامل به تعهداتش به موجب معاهده منع اشاعه و موافقتنامه جامع پادمان، استقبال کردند. آنها همچنین از سیاست ایران برای تداوم همکاری با آژانس بینالمللی انرژی اتمی حمایت کرده و بر لزوم احترام کامل به حق ایران، به عنوان دولت عضو معاهده منع اشاعه، نسبت به استفادههای صلحآمیز از انرژی هستهای، تاکید کردند. سه دولت بر لزوم اجتناب تمامی دولتها از هر اقدامی که فعالیت فنی، بیطرفانه و عینی آژانس بینالمللی انرژی اتمی را تضعیف کند، تاکید کردند.
۷- ایران و روسیه از نقش سازنده چین و میزبانیاش از نشست پکن تقدیر کردند. سه دولت توافق کردند که مشورتها و همکاریهای نزدیک خود را در آینده ادامه دهند.
۸- سه کشور همچنین در مورد موضوعات منطقهای و بینالمللی مورد علاقه مشترک تبادل نظر کرده و توافق کردند همکاریهای خود را در سازمانهای بینالمللی و ترتیبات چندجانبه، مانند سازمان همکاری شانگهای و بریکس، حفظ نموده و تقویت نمایند.