العالم – سوریه
«حسن محلی» تحلیگر مسائل منطقه، در گزارش تحلیلی خود در روزنامه رای الیوم درباره اوضاع سوریه پیش و بعد از سقوط دولت بشار اسد رئیس جمهور پیشین سوریه و روی کار آمدن حاکمان جدید این کشور و اهداف غربیها بویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی از حمایت از این حاکمان، نوشت: قدرتهای امپریالیستی و استعماری و متحدان آنها در منطقه، دولت بشار اسد را به زعم خود «دیکتاتوری و استبدادی» توصیف کردند. همه این قدرتها و کشورها برای سرنگونی دولت بشار اسد بسیج شدند و از مارس ۲۰۱۱ حداقل دویست هزار تروریست خارجی و تعداد مشابهی از همدستان داخلی آنها علیه این دولت وارد عمل شدند.
پس از جنگی ۱۳ ساله که رژیم صهیونیستی از آن در عرصه داخلی، منطقهای و بینالمللی بهرهبرداری کرد، دولت بشار اسد در ۸ دسامبر ۲۰۱۹ سقوط کرد و جای خود را به حکومت جدیدی داد که به سرعت از سوی همه کشورها و قدرتهایی که در به قدرت رسیدن آن کمک کرده بودند، به رسمیت شناخته شد و مورد حمایت قرار گرفت. به رسمیت شناختن حکومت جدید سوریه به ویژه پس از دیدار «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا با «ابومحمد جولانی» ملقب به «احمد الشرع» رئیس دولت موقت سوریه در ۱۴ ماه مه و هفتاد و هفتمین سالگرد تأسیس رژیم جعلی اسرائیل صورت گرفت. همه این کشورها و قدرتها در خدمت رژیم اسرائیل بودند و هستند تا اینکه تنها ذینفع سقوط دولت بشار اسد و به قدرت رسیدن بنیادگرایان افراطی در دمشق باشد.
حاکمان جدید دمشق که همگی در فهرست تروریسم آمریکا، اروپا و جامعه بینالمللی بودند، به ناگاه از حمایت سیاسی و رسانهای ناگهانی منطقهای و بینالمللی برخوردار شدند تا یک حکومت به اصطلاح «دموکراتیک آزاد، پاک و شفاف» را پایه ریزی کنند.
همه اذعان داشتند که سوریه در دوران بشار اسد از نظر سیاسی و دموکراتیک در مسیر درستی حرکت می کرد اما توطئه ای علیه این کشور در پوشش بهار عربی شکل گرفت. نظام بشار اسد در برابر بزرگترین حمله امپریالیستی، استعماری و صهیونیستی مقاومت کرد؛ حمله ای که توسط برخی کشورهای عربی منطقه که مخفیانه و آشکار علیه سوریه توطئه میکردند، حمایت میشد.
تحولات پس از سقوط دولت بشار اسد ثابت کرد که تنها هدف از سرنگون کردن این دولت، پایان دادن به رابطه سوریه با حماس، حزبالله، جنبش انصارالله و ایران و در نتیجه تبدیل دمشق به شریک راهبردی رژیم صهیونیستی بود.
در ۱۳ ماه مارس، جولانی قانون اساسی جدیدی را که توسط تعدادی از رفقایش تهیه شده بود و اختیارات مطلق او را به رسمیت میشناختند، تصویب کرد. او بدون همهپرسی مردمی، رئیس جمهور، نخست وزیر، رئیس شورای امنیت ملی و فرمانده کل ارتش و نیروهای مسلح شد. جولانی مسئول انتصاب وزرا، رئیس ستاد کل، فرماندهان ارتش، اعضای شورای امنیت ملی، یک سوم از اعضای مجلس مردم، رئیس و اعضای دیوان عالی کشور و همه مقامات ارشد دولتی و همچنین همه نهادها و سازمانهای دولتی مختلف تحت کنترل گروههای مسلح خواهد بود.
در غیاب احزاب مخالف، سازمانهای جامعه مدنی و رسانههای مخالف، حاکمان جدید کنترل تمام تأسیسات، موسسات و رسانههای دولتی را به دست گرفتند وهیچکس جرأت انتقاد از این حاکمان یا اقدامات آنها را ندارد.
حکومت جدید سوریه به ریاست جولانی نه تنها هیچ گونه موضعگیری ملی در دفاع از تمامیت ارضی سوریه اتخاذ نکرده است بلکه به قتل عام علویها و سپس دروزیها دست زد.
رژیم صهیونیستی درسایه روی کار آمدن حاکمان جدید سوریه اراضی بیشتری از این کشور را اشغال و حتی تا ریف دمشق (حومه دمشق) هم پیش روی کرد اما با این حال، رسانههای بینالمللی در حال بحث در مورد موضوع مهمتری در دستور کار جولانی یعنی دیدار قریبالوقوع او با «بنیامین نتانیاهو» نخستوزیر رژیم اسرائیل هستند که ضربه سختی به مسائل ملی و منطقهای همه کشورها و ملت های منطقه وارد خواهد کرد.
حکومت جولانی روی کار آمد تا زوج ترامپ-نتانیاهو از آن در تمام نقشه ها و پروژههای منطقهای خود بویژه علیه لبنان و عراق و سپس ایران استفاده کنند. به خاطر همه اینها، حکومت بشار اسد سرنگون و حکومت جولانی جایگزین آن شد و فرقی نمیکند که جولانی «مستبد، دیکتاتور، قاتل مردم خود و فاسد» باشد.
شورای امنیت در قطعنامه ۱۴ مه ۲۰۱۳، جبهه النصره و بعداً هیات تحریر الشام را به عنوان یک سازمان تروریستی قلمداد کرد و سرکرده ارشد آن یعنی جولانی را در فهرست تروریسم بینالمللی قرار داد اما با این وجود غربیها و همدستان منطقه ای آنها از جولانی استقبال و حمایت کردند.