العالم - ایران
رویدادی که از مرزهای ادراک متعارف فراتر رفت
هر کس رویداد تاریخی معاصر را که این روزها در جمهوری اسلامی ایران در حال وقوع است دنبال کند، با موج عظیم جمعیتی روبهرو میشود که همه مرزهای تصور و درک متعارف را درنوردیده است. این حضور نشانه عظمت ملت ایران و برخاسته از رهبری قرآنی و فرهنگ علوی است که در مرجعیت انقلابی و ولایت فقیه امام شهید حضرت آیت الله خامنه ای متجلی شده است.
این حضور میلیونی که خیابان ها و کوچه ها و میادین را درنوردیده است صرفاً یک واکنش احساسی یا جلوهای از اندوه نیست، بلکه نقطه عطفی تاریخی و منحصر به فرد به شمار میرود که بیانگر نوعی همهپرسی قاطعانه مردمی، پدیدهای ژئوپلیتیکی و عاملی برای بازتعریف موازنههای قدرت است که چشم اندازهای تازه ای را در سطح منطقهای و بینالمللی باز کرده است.
نخست: تجدید مشروعیت سیاسی و تأکید بر پشتوانه مردمی
در ادبیات سیاسی معاصر، میزان حضور مردم در میدانها، شاخصی دقیق برای سنجش میزان همبستگی میان مردم و رهبری محسوب میشود.
تضمین تداوم:
این «موج انسانی» حامل پیامی قاطع در داخل و خارج از کشور است با این مضمون که مسیر راهبردی ترسیمشده از سوی رهبر شهید، تصمیمی مقطعی یا فردی نبوده بلکه رویکردی ملی است که از حمایت گسترده مردمی نستوه و راسخ برخوردار بوده است.
خنثی سازی فرضیههای فروپاشی:
این حضور گسترده، پیشبینی کسانی را که انتظار بروز خلأ سیاسی یا تضعیف انسجام داخلی پس از فقدان رهبر را داشتند، باطل میکند و نشان میدهد که نظام، بر پایه حمایت اجتماعی قاطع استوار است نه افراد.
دوم: تحکیم دوباره معادله بازدارندگی ژئوپلیتیکی
نیروهای بین المللی و منطقه ای فهمیدند که قدرت نظامی بدون مشروعیت مردمی و قدرت نرم، از عمق راهبردی کافی برخوردار نیست.
پیام قدرت مردمی:
این حضور گسترده مفهوم «ملت مجهز به عقیده دفاعی و مقاومت» را به نمایش میگذارد و توان بازدارندگی کشور را افزایش میدهد؛ زیرا دشمن تنها با یک نیروی نظامی روبهرو نیست، بلکه با جامعهای منسجم و آماده فداکاری مواجه است.
تثبیت نگاه منطقهای:
حضور گسترده هیئتهایی از متحدان منطقهای و اعضای «محور مقاومت» ثابت می کند که این پیوندهایی که توسط رهبر شهید ایجاد و هدایت شدند، صرفا پیوندهای زودگذر بین چند نفر یا گروه نیستند که با شهادت بنیانگذارش از بین بروند، بلکه ماهیتی نهادی یافته اند.
سوم: مدیریت آرام مرحله انتقال و حفظ ثبات
مرحله انتقال رهبری یکی از حساسترین مراحل برای نظامهای سیاسی ایدئولوژیک است، اما این تشییع میلیونی، نقش مهمی در کاهش آثار روانی و تشکیلاتی این مرحله داشته است.
کاهش نگرانی از وقوع گسست:
حضور گسترده مردم، اندوه ناشی از فقدان را به عاملی برای همبستگی ملی تبدیل کرده و حمایت از نهادهای مسئول اداره دوره انتقال و انتخاب جانشین را تقویت کرده است.
پشتیبانی از رهبری آینده:
این خیزش مردمی نوعی حمایت تضمینی از هر رهبری آیندهای است که به اصول و خطوط کلی که امام شهید در سراسر زندگی پر از حماسه و شکوه و پیشرفت خود ترسیم کرده است، وی پایبند باشد.
چهارم: بُعد نمادین شهادت و تثبیت فرهنگ اعتقادی
قرار گرفتن عنوان «شهید» در کنار اسم امام خامنه ای، در باور جمعی ملت، قواعد این بازی نمادین را در شعور جمعی تغییر می دهد.
مکتب ایستادگی و تداوم وجودی:
در الگوی متافیزیک سیاسی حاکم بر منطقه، به شهادت رسیدن یک رهبر به معنای به معنای پایان راه و مشروعیت او نیست، بلکه با تبدیل شدن او به الگویی الهامبخش برای نسلهای آینده، به او ماهیتی ابدی و جاودانه میدهد.
چه خوب گفت شاعر آنجا که سرود:
"ومن موته أمسى بدايةَ ملكه
فذاك ملكٌ عهده متطاولُ"
مرگش سرآغاز عهد فرومانروایی اوست؛
دورانی که پایان نخواهد داشت
تقویت فرهنگ مقاومت:
این تشییع از یک آیین سوگواری فراتر رفته و به بستری برای تأکید دوباره بر استقلال سیاسی و حاکمیتی، مقاومت در برابر فشارهای خارجی و سرباززدن از دیکته های بینالمللی تبدیل شده است.
سخن پایانی: خیزشی به رنگ جاودانگی
این موج عظیم انسانی که در مراسم تشییع امام شهید آیت الله خامنه ای (قدس سره) دیدیم، صرفاً مراسم وداع با یک شخصیت تاریخی نیست، بلکه تیر نخست در نبرد دوام و بقا و آغاز مرحلهای تازه برای اثبات تداوم یک منظومه فکری و سیاسی است که این رهبر عظیم الشأن آن را در طول دهه ها هدایت کرده است. این حضور گسترده مردمی نشان میدهد که این منظومه در جامعه ریشه دوانده و بهسادگی قابل مهار یا از میان برداشتن نیست.
نویسنده: طوفان الجنيد .. يمن