جهل چه اثر سوئی در جریان کمال انسان دارد؟

العالم _ زلال قرآن

ازتامل در آیات زیر:

1– آیه 216 سوره مبارکه بقره:

« كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَىٰ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَىٰ أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّـهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ»
ترجمه: (حکم جهاد برشما مقرّرگردید وحال آنکه برشما ناگوار ومکروه است، لکن چه بسیار شود که چیزی را مکروه شمارید ولی به حقیقت خیر و صلاح شما درآن بوده، و چه بسیار شود چیزی را دوست دارید و در واقع شرّ و فساد شما در آن است، و خدا (به مصالح امور) داناست و شما نادانید).
2– بخش اول آیه 165 سوره مبارکه بقره:
« وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّـهِ أَنْدَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّـهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّـهِ»
ترجمه: (برخی ازمردم (نادان) غیر خدا را همانند خدا گیرند و چنانکه خدا را بایست دوست داشت با آنها دوستی می ورزند، لیکن آنها که اهل ایمانند کمال محبّت و دوستی را فقط به خدا مخصوص دارند).
3- آیه 3 سوره مبارکه ابراهیم:
« الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الْآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّـهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُولَـٰئِكَ فِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ»
ترجمه: (یعنی آنان که زندگانی دنیا را بر آخرت مقدم و محبوب ‌تر دارند و خلق را از راه خدا باز دارند و آن راه راست را (به شک و شبهات) کج کنند، آنان در گمراهی بسیار دورند).
این حقیقت روشن می شود که نقص و نارسائی عقل، و جهل و نادانی آدمیان (نا آگاهی نسبت به علوم حقیقیه الهیه) موج می شود تا آنها قدرت فهم و درک درست حقایق زندگی خود را نداشته باشند و نتوانند خیر و صلاح خویشتن را به خوبی تشخیص دهند، همین امرسبب می گردد تا به معبودان غیرالهی (اله ها) روی آورند وعشق ومحبت ذاتی خود را که باید به خداوند سبحان داشته باشند، متوجه این معبودان دروغین نمایند.
اینها کسانی هستند که هشدارهای خداوند علیم حکیم (مذکور درآیه216 سوره بقره) را که به صراحت اعلام فرموده، «چه بسا چیزی را دوست بدارید که شر ّشما درآن است و چه بسیار چیزهائی را مکروه دارید که خیرشما درآن است»، را نادیده می گیرند و دراثر«حُب ذات» و«حب دنیا» با بی توجهی و یا ازسرعناد به مخالفت با آن برمی خیزند، آیات بالا گواه روشنی برعلت تاکید قرآن کریم واحادیث حضرات معصومین (ع) برفریضه بودن کسب علم (علوم ومعارف حقه الهیه) و تسلیم بودن درمقابل اوامرونواهی الهی و هدایت های رسول الله (ص) وائمه اطهار (ع) و اطاعت محض از آن ها ارائه می نمایند.