چرا علاقه مفرط به مواهب دنیا مذمت شده است؟

العالم - زلال قرآن

برای اینکه فنا پذیر بودن مواهب دنیایی ولذت های حاصل از آنها آدمی را به خسران عظیم گرفتارمی سازد.

ازآنجا که درتعلق خاطرصِرف به مواهب مادی دنیائی، آدمی خود را به چیزی مشغول می سازد که مالکیت آن و لذت حاصل ازآن موقتی و نابود شدنی است، وچون آنها را ازدست بدهد خود را زیان دیده ومغبون دنیا می بیند و چون برای آخرت خود ذخیره ای نیندوخته، زیانکارآخرتی هم خواهد بود.

چنین کسی هم ازلذات معنوی پایداردنیائی محروم است وهم ازرحمت بی انتها و جاودانه آخرتی خویشتن را محروم ساخته است، واوکسی است که به پای خود به استقبال ازعذاب دردناک الهی وجهنم سوزان اورفته است.

دلیل این همه خِطاب وعِتاب تند وهولناک آیه 86 سوره بقره، که تصریح دارد که، حُب دنیا وقتی بصورت علاقه مفرط ودلبستگی و وابستگی به مواهب مادی دنیائی وتلاش نا معقول و نا مشروع برای تَملُّک وتَسلّط هرچه بیشتربرآنها درآید، موجب اشتغال فکروذهن ودل وجهت دهنده اعمال و حرکات وسکنات زندگی بسوی زخارف دنیا خواهد شد، که ما حصل آن غفلت ازخدا و مرگ و قیامت و محرومیت از سعادت حقیقی و بهشت رضوان الهی است، درچنین حالتی است که گفته می شود، حُب دنیا مذموم است.