برداشت زیتون؛ میراث نانی که خون بهایش جان است + ویدئو

العالم - فلسطین اشغالی

"شادی بنی شمسه" خبرنگار شبکه خبری العالم در گزارشی از کرانه باختری اشغالی، به حملات شهرک‌نشینان به کشاورزان فلسطینی در جریان برداشت زیتون پرداخته است.

در آغاز این گزارش سروده ای از محمود درویش، شاعر فلسطینی توسط یکی از باغ داران این منطقه قرائت شد که گفته است: "اگر درخت زیتون کسی را که آن را کاشته است به یاد می‌آورد، روغنش به اشک بدل می‌شد.» در این فصل، درخت زیتون برای روایتِ داستانِ غرس کننده (کاشتن) خود، زبانی جز خون نیافت".

در ادامه گزارش بنی شمسه آمده است: این باغدار که نامش "عبداللطیف الرازی" است، هنگام برداشت زیتون در شهرک "برقه" در نزدیکی نابلس، همراه با خانواده‌اش هدف حمله شهرک‌نشینان قرار گرفته و اکنون با وجود درد و جراحات جسمی و روحی اش، بار دیگر به باغ درختان زیتون خود بازگشته است ؛ گویی آنچه بر او گذشته، نتوانسته است عشق او به این درختان را خاموش کند.

الرازی در گفتگو با خبرنگار العالم، درباره این حمله شهرک نشینان چنین روایت می کند: "ابتدا شروع کردند به پرتاب آتش به سمت ما و سپس با چوب، باتوم و قطعات آهنی شروع به ضرب‌وشتم ما کردند...نیروهای ارتش اسرائیلی هم آمدند و همراه آنها به ما حمله کردند و مانع رسیدن نیروهای امدادی شدند.»

وی گفت: « درختان زیتون خود شاهدند که این زمین از آنِ کیست؟ چه کسی آن را سیراب کرده است؟ "علی حسن بالزاره" شهروند فلسطینی، نیز در نزدیکی همین درختان زیتون و در کنار تنه و ریشه‌های آن به شهادت رسید و خون او بر زمین جاری شد به گونه ای که گویی درخت زیتون را با خون خود سیراب کرد".

به گزارش خبرنگار العالم، حملات شهرک‌نشینان در جریان برداشت زیتون، یک شهید و ده‌ها زخمی بر جای گذاشته است. در همین حال، میوه‌هایی که صاحبانشان یک سال تمام در انتظار برداشت آنها بوده‌اند، به سرقت می‌روند و برخی دیگر نیز از دسترسی به زمین‌های خود و محصول شان منع می‌شوند ... البته خسارت‌ها تنها به محصول از دست‌رفته محدود نمی‌شود، بلکه به منبع درآمد خانواده‌های فلسطینی که تمام سال به درآمد حاصل از این فصل وابسته‌اند؛ نیز رسیده است.

یکی دیگر از کشاورزان فلسطینی به خبرنگار العالم گفت: "در سال‌های عادی، کشاورز محصول را برداشت می‌کرد و به کارخانه روغن‌گیری می‌برد. اما حالا چه؟ کشاورز می‌رود و با نیم کیسه از محصول برمی‌گردد؛ چون از دست شهرک‌نشینان فرار کرده است."

در این گزارش همچنین از افتتاح نخستین کارخانه روغن‌گیری زیتون ویژه شهرک‌نشینان صهیونیست خبر داده شده است؛ اقدامی که در راستای تشدید تصاحب زمین و غارت هر آن چیزی که متعلق به فلسطینی‌هاست، صورت می گیرد.

کشاورز دیگری نیز به خبرنگار العالم گفت که "سرقت زیتون تنها به معنای سرقت یک میراث نیست؛ بلکه نوعی تحقیر و فشار بر صاحب این زمین است؛ زمینی که با عرق و خون او عجین شده است".

در پایان این گزارش آمده است: میان درختانی که میوه‌های شان به سرقت می‌رود و کارخانه‌هایی که در انتظار محصولی هستند که دیگر به آنها نمی‌رسد، یک فلسطینی برای رسیدن به زمین خود از خونش هزینه می‌دهد؛ اما همچنان به زمینی پایبند است که حتی بر سر میوه‌هایش نیز با او می‌جنگند و از همین درختان است که روزیِ یک سال کامل هریک از کشاورزان فلسطینی تامین و از همین‌جا نیز رنج او برای دستیابی به آن آغاز می‌شود.

میان شهروند فلسطینی و زمینش ممکن است فاصله‌ای طولانی ایجاد شود؛ فاصله‌ای که گاه بهای رسیدن به آن، از دست دادن زمین، روزی و حتی جان اوست.