العالم . آفریقا
برگزار کنندگان اعتراضات می خواستند سناریودی 6 آوریل 1985 را تکرار کنند؛ در آن زمان ارتش در کنار ملت ایستاد و از انتخاب ملت جانبداری کرد و قدرت را به یک حکومت انتقالی واگذار کرد و سپس یک انتخابات دموکراتیک برگزار شد.
تفاوت میان این دو حادثه در آن است که رهبران ارتش سودان در دو دوره زمانی، به طور کامل تغییر کردند. در قرن گذشته ارتش ملی تمام هم و غمش حمایت از ملت و حفظ عزت و کرامت شهروندان بوده است. اما اینک هویت ارتش طی بیش از 30 سال از حکومت "انقاذ" مسخ شده و وفاداری وی حول محور یک شخص یا تشکل افرادی با رویکردهای پراگماتی می چرخد.
این تشکل از سرنگونی راس هرم به منظور محافظت از دیگر افراد هرم که دارای سرانی متعدد است، ذره ای ترس و واهمه نداشت؛ واین امر البته از وقوع یک درگیری در آینده خبر می دهد حتی اگر اوضاع به نفع ارتش پیش برود.
سرنگونی بشیر با چراغ سبز کشورهای منطقه ای که از قدیم در سودان دارای نفوذ بوده اند، صورت گرفت. عمر بشیر به خاطر روابطش با قطر و ترکیه دیگر چندان مطلوب نبود. جایگزین بشیر نیز برای اجرای دستورات سروران خود در ابوظبی و ریاض آماده بود. اما نکته مهم آن است که چه کسی این فرد جایگزین را جلو انداخت و او را به عنوان یک شخص وفادار و با اخلاص معرفی کرد؟ جالب آن است کسانی ارتش سودان را به عنوان یک منجی مطرح کردند، که خودشان علیه رئیس جمهور برکنار شده بپاخاسته بودند و خود را فریب داده بودند که ارتش سودان ارتش ملت است.
اینک با متفرق کردن تحصن و کشته و زخمی شدن صدها نفر دیگر گزینه ای به جز تصحیح این مسیر و متقاعد کردن فریب خوردگان از نیروهای مخالف و کسانی که روی ارتش حساب باز کرده بودند، نیست.
باید آنها را متقاعد کرد که آزموده را آزمودن خطاست. گزینه فعلی وحدت و یکپارچگی و اعلام نافرمانی مدنی گسترده که نشانه های آن در افق نمایان است. همچنین فعال سازی نقش کمیته های انقلابی که در شعله ور کردن آتش انقلاب در مراحل نخستین خود تاثیر گذار بود.
آیا ملت سودان در تحمیل اراده و خواست خود موفق خواهد شد؟ آیا می تواند فرصت به دست آمده را از دست کشورهای منطقه خارج کنند، کشورهایی که در کمین انقلابشان نشسته اند و به خوبی می دانند که موفقیت این انقلاب مسالمت آمیز و تحقق تمام اهدافش به معنای شمارش معکوس برای سرنگونی حکومت های فرسوده آنها نیز است.
* اسامه الشیخ از سودان - العالم