مخالفت دمشق با سوء استفاده سیاسی از موضوع آوارگان سوری

العالم – درگوشی

برگزاری این کنفرانس یک پیروزی سیاسی بزرگ برای سوریه علیه آمریکا است که کوشید به شیوه های مختلف مانع برگزاری آن شود.

این پیروزی کمتر از پیروزیهای نظامی ارتش سوریه بر گروههای تروریستی نیست.

آمریکا از زمان درخواست روسیه برای برگزاری این کنفرانس در روز 5 سپتامبر 2018، با آن مخالفت کرد چرا که توطئه آمریکا، غرب، ترکیه و ارتجاع عرب برای ضعیف نشان دادن دولت دمشق در زمینه سیطره بر اوضاع کشور را خنثی می کرد.

به همین دلیل، پس از پیروزیهای ارتش سوریه، روسیه و محور مقاومت بر گروههای تروریستی تحت حمایت آمریکا و اذنابش در منطقه، آزادشدن مناطق اشغالی از چنگال تروریسم، بازگشت امنیت به این مناطق و اصرار دولت دمشق برای برگزاری کنفرانس، آمریکا که تمام توطئه هایش را خنثی شده دید، توطئه خبیثانه دیگری به نام قانون سزار را برای محاصره اقتصادی و تحریم ظالمانه دمشق اجرا کرد تا سوریه را از منابع مالی برای بازسازی خرابیهای به بار آمده توسط گروههای تکفیری و حامیانش و فراهم نمودن زمینه بازگشت آوارگان سوری به وطنشان، محروم کند.

در اقدامی متقابل با اقدام ظالمانه آمریکا در محاصره سوریه، ایران از زبان "علی‌اصغر خاجی" دستیار ارشد وزیر امور خارجه‌اش ایجاد صندوق بین‌المللی برای بازسازی سوریه را پیشنهاد داد که تحقق این هدف با توجه به بازسازی و تاثیر مستقیم آن بر بازگشت آوارگان سوری و کاستن از پیامدهای قانون "قیصر" آمریکا ضروری می‌نماید.

بدیهی است کنفرانس آوارگان سوری برگزار شد تا تاکیدی بر این امر باشد که سوریه مرتبط دانستن قضیه انسانی همچون قضیه آوارگان و ضرورت بازگشت‌شان به کشور در سریع‌ترین زمان ممکن را به عملیات سیاسی پیشنهادی برخی کشورها منتفی می‌داند چرا که این کشورها تلاش می‌کنند از طریق سوء استفاده سیاسی و نیز با به خدمت عناصر تروریستی و تکفیری به عنوان معارضان میانه‌رو در این عملیات، هیمنه و سلطه خود را بر دولت و ملت تحمیل کنند.

هدف از اصرار دولت سوریه به بازگرداندن آوارگان سوری به دیارشان فقط به این منظور نیست تا جلوی اقدامات آمریکا، غرب، ترکیه، رژیم‌های مرتجع عربی و رژیم اسرائیل را برای بهره‌برداری از این موضوع ببندد بلکه دمشق می‌خواهد از این طریق، مانع از آن شود که گروه‌های تروریستی نسل جدیدی از جوانان سوری را جذب و از آنها به عنوان بمب‌های ساعتی در داخل سوریه یا هیزم‌هایی برای جنگ‌ها نه در سوریه بلکه در مناطق دیگر استفاده کنند؛ همانطور که ترکیه شورشیان سوری را برای جنگیدن به لیبی و قره‌باغ اعزام کرده است.