سنت ها و جنود الهی چه نقشی در تکامل اجزاء عالم دارند؟

العالم ـ زلال قرآن
حضرت رب العالمین که به گواه آیه 3 سوره مبارکه یونس:
« إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّـهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُالْأَمْرَ مَا مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ ذَٰلِكُمُ اللَّـهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ»
ترجمه: (خالق و پروردگار شما به حقیقت خداست که جهان را از آسمانها و زمین در شش روز (یعنی مقدار زمان شش روز یا شش مرتبه وجودی) خلق فرمود. آن گاه ذات مقدسش بر عرش فرمانروایی قرارگرفت، امر آفرینش را نیکو ترتیب می‌دهد، هیچ کس شفیع و واسطه جز به رخصت او نخواهد بود، چنین خدایی به حقیقت پروردگار شماست، او را به یگانگی پرستید، چرا متذکر نمی ‌شوید).
تدبیرکننده تمام امورکلی و جزئی جهان هستی است، نظام عالم را بوسیله سُنت های الهی حاکم بر آن و اسباب و عللی که مقهور ارده الهی و تسلیم محض اوامر او بوده و مجری بی چون و چرای مشیت خداوند در ایجاد و حدوث چیزی یا انجام فعلی هستند، تدبیر و اداره می کند.
اینها (سُنت ها و جنود الهی) که بدون هیچ تغییر و انحرافی جریان کمال عالم و عالمیان را به پیش می برند، مجریان مشیت و اراده الهی هستند تا اجزاء جهان به کمال برسند و کلیّت آن به کمال مطلق به پیوندند.