تحلیل کنفرانس وحدت الجزایر؛ آشتی ملی فلسطینیان و استقبال کشورهای عربی

العالم - نظرکده

کارشناسان بر این عقیده اند که رئیس جمهور الجزایر به منظور فراهم کردن زمینه گفتمان مشترک فلسطینی این کنفرانس را برگزار کرد تا این گفتمان، محور کنفرانس سران عرب – که قرار است در این کشور برگزار شود – قرار گیرد. تا از این طریق بتواند بهانه برخی کشورهای عربی را که برای توجیه مواضع خود در قبال فلسطین – چند دستگی گروه های فلسطینی و روابط سازشکارانه تشکیلات خودگردان با رژیم صهیونیستی را دستاویز قرار داده اند – از آنها بگیرد.

اما تحلیلگران فلسطینی معتقدند که تلاش الجزایر برای پایان دادن به اختلاف و دودستگی بین فلسطینی ها، در واقع خواست همه فلسطینیان است؛ به عبارت دیگر برای پایان دادن به اختلاف و دودستگی بین کرانه باختری و غزه، باید اراده واقعی فلسطینی ها حاکم باشد.

این کارشناسان می گویند: وحدت ملی فلسطین صرفا یک شعار نیست بلکه یک اراده است که همه گروه های مقاومت باید بر آن تمرکز داشته باشند.

اما این اراده در محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین مشاهده نشده است. وی با حضور در سازمان ملل اذعان کرده است که روند مذاکرات به شدت شکست خورده است و از جلادان و قاتلان فلسطین تقاضای کمک کرده است.

تحلیلگران می گویند گروه های مقاومت در کرانه باختری چنین رویکردی را نمی پذیرند آنها معتقدند که جلاد فلسطین نمی تواند بین گروه های فلسطینی و رژیم اشغالگر داوری کند به همین دلیل رویکرد سیاسی تشکیلات خودگردان باید تغییر کند.

از سوی دیگر ناظران و تحلیلگران الجزایری معتقدند که شرایط آشتی ملی فلسطین با دوره های قبل به کلی فرق کرده است. آنها می گویند: نخستین عامل در موفقیت این طرح آشتی، ملت فلسطین است که نه تنها کرانه باختری و غزه که سراسر فلسطین را در رویکرد مقابله جویانه با جنایات رژیم صهیونیستی به لرزه انداخته است.

این حقیقت باعث شده است همه گروه های مقاومت فلسطین به این نتیجه برسند که ملت یک قدم از رهبران خود جلوتر هستند و آن را عامل مهمی دانسته اند که باید مد نظر قرار گیرد. انگار زبان حال ملت می گوید که اگر شما سرگرم اختلافاتتان هستید خودمان به تنهایی مبارزه را رهبری می کنیم. ملت فلسطین تا این لحظه پیشرفتها و پیروزی های بزرگی در قدس و اراضی سال 1948 و کرانه باختری و جای جای سرزمین فلسطین به دست آورده است.

ناظران خاطرنشان می کنند که دومین عامل، تحولات بزرگی است که به نفع مسأله فلسطین در جریان است. عامل سوم هم کنفرانس وحدت گروه های مقاومت با تشکیلات خودگردان است که در الجزایر برگزار شد. این کشور در این مورد تجربه های زیادی دارد. زیرا در طول 130 سال گذشته تجربه های بسیاری با مقاومت کسب کرده تا اینکه سرانجام به تجربه وحدت در مقاومت رسیده است.

آنها تأکید می کنند که شرایط کنونی، وحدت گروه های فلسطینی را امری اجتناب ناپذیر کرده است. حتی بسیاری از کشورهای عربی مواضع خود را در این خصوص تغییر داده اند. این کشورها تحت فشار عوامل خارجی ناچار شده اند درباره اینکه در کدام جبهه قرار بگیرند، فکر کنند. حتی محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان در مسکو اعلام کرده است که آمریکا صلاحیت رهبری روند صلح با رژیم صهیونیستی را ندارد.

این تحلیلگران خاطرنشان می کنند رهبرانی که در کنفرانس سران عرب در الجزایر شرکت می کنند معتقدند که جهان در حال تغییر است. آنها می دانند که مسأله فلسطین، مسأله ای مهم است و نقش تعیین کننده ای در بقای حکومت و تاج و تخت آنها دارد.