به چه دلیل گفته می شود قلب انسان محل تجلی انوار الهی است؟

العالم - زلال قرآن
تجلی کردن به معنی ظاهرشدن و آشکار شدن است و دل و قلب انسان لطیفه ای ملکوتی و ربانی، و سِرّی از اسرار الهی است که ذاتاً قابلیت پذیرش صُور علمیه اسماء و صفات الهی و کسب معرفت به حقایق کلیه الهیه را دارد و شاید به همین سبب است که خداوند عزّوجل در حدیث شریف قدسی فرموده:
« من در آسمانها و زمین نمی گُنجم ولی در قلب بنده مومنم می گُنجم»
به شهادت آیات زیر:
1 - آیه 180 سوره مبارکه اعراف:
« وَلِلَّـهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ فَادْعُوهُ بِهَا وَذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمَائِهِ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ»
ترجمه: (و خدا را نیکوترین نام هاست، بدانها خدا را بخوانید و آنان را که در نامهای او به انحراف می‌گرایند به خود واگذارید که به زودی کردار بدشان را مجازات خواهند دید).
2 - آیه 17 سوره مبارکه قمر:
« لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ»
ترجمه: (و ما قرآن را برای وعظ و اندرز بر فهم آسان کردیم آیا کسی هست که از آن پند گیرد؟).
اسماء و صفات الهی و آیات نورانی قرآن کریم که اشعه های انوار الهی هستند که به دلیل هم سنخی استعدادهای ذاتی انسان با آن ها، این اسماء قابلیت تجلی در قلوب انسانهای مخلص و مهذب را دارند، به همین دلیل گفته می شود که قلب انسان تجلیگاه و محل انعکاس انوار الهی است.