العالم - فلسطین اشغالی
تغرید عبدالله با لباس فلسطینیِ گلدوزیشده و رنگارنگ خود در شهر غزه به استقبال ما آمد؛ زنی که با امکاناتی بسیار ساده، بقایای بهجامانده از جنگ را به وسایلی کاربردی تبدیل میکند تا بتواند زندگی روزمره خود را ادامه دهد.
به گزارش پایگاه خبری مونت کارلو بین المللی، او میگوید: «من از سادهترین چیزهایی که اطرافم پیدا میشود استفاده میکنم؛ از آوار گرفته تا وسایلی که دیگر کاربردی ندارند، همچنین مقوا، پلاستیک و سفال. تلاش میکنم هر چیزی را که در دسترس است، متناسب با نیازهای خودم و مردمم دوباره استفاده کنم؛ چون میدانم چیزی که من به آن نیاز دارم، نیاز بسیاری از مردم اینجا نیز هست.»
تغرید همراه با همسر و فرزندانش حدود ۲۴ بار آواره شده است؛ از شمال غزه به مرکز نوار غزه و سپس به خانیونس و رفح. او در این شرایط دشوار دریافت که نیاز میتواند سرچشمه خلاقیت باشد. به همین دلیل، مهارتهایی را که از نسلهای گذشته و اجدادش به ارث برده بود، دوباره به کار گرفت و با ابزارها و وسایل ساده و مصرفشده، وسایلی ساخت که بخشی از نیازهای روزمره او را برطرف میکنند.
او درباره تجربه آوارگی خود میگوید: «حدود ۲۴ بار آواره شدم؛ از شمال غزه به مرکز نوار، سپس به خانیونس و رفح. نیاز باعث شد ایده بازیافت و استفاده دوباره از وسایل را که از زمان اجدادمان با آن آشنا بودیم، دوباره زنده کنیم. این روشها و ایدههای ساده بار دیگر اهمیت زیادی پیدا کردند.»
اما برای تغرید، بازیافت تنها به معنای استفاده دوباره از وسایل نیست؛ او تلاش میکند از این مسیر، خودش را نیز بازسازی کند. تجربه جنگ و آوارگی برای او آسان نبوده، اما تصمیم گرفته است با خلاقیت با این شرایط روبهرو شود و نشان دهد که انسان فلسطینی میتواند حتی در سختترین شرایط نیز راهی برای ادامه زندگی پیدا کند.
تغرید میگوید: «این کار به انسان احساس توانمندی میدهد؛ اینکه هنوز میتواند کاری انجام دهد و هر چیزی را در زندگی دوباره ترمیم کند. وقتی انسان میتواند محیط اطرافش را بازسازی کند، میتواند خودش را نیز از درون ترمیم کند؛ بهویژه پس از تمام ویرانیهای روانی که بر ما تحمیل شد و جنبههای مختلف زندگیمان را تحت تأثیر قرار داد.»
جملهای که تجربه تغرید را بهخوبی خلاصه میکند این است: «از هیچ، چیزهای زیادی میسازم.» مهارتهای او توجه بسیاری از زنان فلسطینی را به خود جلب کرده است؛ زنانی که با تجربه او آشنا شدهاند و از انرژی مثبت و خلاقیتی الهام میگیرند که در دل شرایط دشوار انسانی شکل گرفته است.
تغرید میگوید حتی وسایلی را که دیگران معمولاً بیارزش میدانند و دور میاندازند، میتوان به شکل دیگری دید. او توضیح میدهد: «هر چیزی که ممکن است یک نفر آن را فقط مناسب دور انداختن یا سوزاندن بداند، من به شکل دیگری نگاه میکنم، چون تخیل گستردهای دارم. برای مثال، لوله مقوایی خالی دستمال کاغذی معمولاً دور انداخته یا سوزانده میشود، اما من توانستم آن را به شکلی زیبا و متفاوت تبدیل کنم.»
تغرید تنها یکی از هزاران زن فلسطینی است که تلاش کردهاند با واقعیت دشوار زندگی مقابله کنند، بر مشکلات غلبه کنند و از بسیاری از نیازهای خود بگذرند تا آنچه از کرامت زندگی باقی مانده حفظ شود؛ زنانی که میکوشند حتی در میان آوارها و چادرها، چراغ امید را روشن نگه دارند.