العالم - فلسطین اشغالی
"خضر شاهین" خبرنگار شبکه العالم در سرزمین‌های اشغالی با تهیه گزارشی اختصاصی با اشاره به چالش انتخابات پیش رو در رژیم اشغالگر صهیونیستی؛ می گوید:
در اردوگاه نتانیاهو، جریان‌های راست افراطی مواضعی اتخاذ کرده‌اند که بر گسترش سلطه "اسرائیل" بر سرزمین‌های اشغالی فلسطینی و مخالفت با تشکیل کشور فلسطین استوار است و در این میان برخی وزیران و چهره‌های سیاسی نیز از کوچاندن ساکنان نوار غزه با عنوان " "کوچ داوطلبانه" حمایت می‌کنند... در همین حال، "ایتامار بن‌گویر" و "بتسلئیل اسموتریچ" دو وزیر افراطی و تروریست کابینه ی نتانیاهو خواستار تقویت شهرک‌سازی و اعمال حاکمیت اسرائیل بر کرانه باختری اند.
وی در گزارش خود می افزاید: برخی از این مواضع حتی از مسئله الحاق سرزمین‌ها فراتر رفته و به اخراج فلسطینیان از سرزمین خود می‌انجامد؛ رویکردی که نگرانی‌ها درباره تثبیت کوچ اجباری و از میان رفتن امکان تشکیل کشور مستقل فلسطین را افزایش می‌دهد...در عین حال و در مقابل، اردوگاه مخالفان نتانیاهو نیز موضعی یکپارچه درباره مسئله فلسطین ندارد بطور مثال "گادی آیزنکوت" رهبر حزب "یشار"، با الحاق کامل کرانه باختری مخالفت می‌کند، اما در شرایط کنونی تشکیل کشور فلسطین را هم نمی‌پذیرد و از تقویت شهرک‌سازی حمایت می‌نماید.
از سوی دیگر؛ "نفتالی بنت" که در پی به دست گرفتن رهبری حکومت آینده تل آویو است، نیز با تشکیل کشور فلسطین مخالفت می‌کند و خامی گسترش شهرک‌ها ی صهیونیست نشین است و "آویگدور لیبرمن" هم خواستار اعمال حاکمیت "اسرائیل" بر منطقه "ج" در کرانه باختری و واگذاری اداره دیگر مناطق فلسطینی به اردن است.
خبرنگار شبکه در ادامه چنین توضیح می دهد که "حزب دموکرات‌ها به رهبری "یائیر گولان"، در این میان، طرحی را مطرح کرده است که بر پایه ی جداسازی سیاسی فلسطینیان و اسرائیلی‌ها، همراه با اعمال محدودیت‌های امنیتی شدید بر کشور پیشنهادی فلسطینی، استوار است و به این ترتیب، دو اردوگاه سیاسی رژیم صهیونیستی درباره الحاق کرانه باختری، آینده شهرک‌سازی و نحوه اداره نوار غزه اختلاف‌هایی دارند و با این حال، مخالفت با تشکیل کشور فلسطین در میان شماری از برجسته‌ترین رهبران هر دو اردوگاه دیده می‌شود، هرچند دلایل و سیاست‌های پیشنهادی آنان یکسان نیست.
"خضر شاهین" با اشاره به تحرکها و اقدامات بخشی از ائتلاف حاکم به سمت کوچاندن فلسطینیان و الحاق سرزمین‌های آنان؛ گزارش خود را جمع بندی کرده و اینگونه خاتمه داده است: اگرچه باتوجه به همین شرایط و تصمیمات ائتلاف حاکمه و عدم حمایت بخش عمده مخالفان از تشکیل کشور فلسطین، انتخابات اسرائیل به نقطه عطفی سیاسی تبدیل شده است؛ اما تغییر کابینه لزوما به معنای تغییر بنیادین سیاست‌ها در قبال فلسطینیان نخواهد بود.
و در اینجا این پرسش همچنان باقی است: آیا صندوق‌های رأی؛ حکومتی را به قدرت خواهند رساند که مسیر منازعه را تغییر دهد، یا حکومتی را روی کار خواهد آورد که همین رویکرد را با شیوه‌هایی متفاوت ادامه دهد؟!